De laatste keer dat we iets van ons hebben laten horen waren we nog aan het twijfelen of we een cruise zouden gaan doen rond het Belize Barrier reef. Door omstandigheden besloten we maar om dit niet te doen en met Sven en Mike mee te gaan gaan de Bay Islands in Honduras om te gaan duiken. De volgende dag waren we dus alweer vroeg op pad omdat het weer een lange busrit zou worden. Na een overnachting te hebben gehad in La Ceiba hadden we ‘s ochtends vroeg de ferry naar Utila het goedkoopste eiland van de twee. Hier zijn we ‘s middags meteen het eiland rond gegaan opzoek naar de duikschool met de beste deal voor ons. Uiteindelijk hadden we besloten waar we zouden gaan duiken en verblijven de rest van onze dagen op het eiland (we hadden voor de eerste nacht al een ander hotel). Toen we terug kwamen bij het hotel kwam de receptioniste met een brief naar ons toe en verzocht ons het eiland de volgende ochtend te verlaten want orkaan Felix was onderweg naar Utila! Het is toch niet te geloven! Wil je gaan duiken ga dan niet naar Centraal Amerika in orkaan seizoen! Dus de volgdende ochtend rond half 9 zaten we alweer op de ferry terug naar het vaste land van Honduras (waar verder weinig te zien is) dus hebben we maar een bus gepakt naar de hoofdstad om vanuit daar verder te gaan naar Nicaragua.

Na veel dagen in bussen waren we eindelijk in Granada (en wat bleek, de orkaan was niet eens over de eilanden gegaan maar had ons bijna naar het zuiden gevolgd!) In Granada zijn we twee dagen geweest. Even bijkomen van al het reizen en lekker  rondslenteren door het koloniale stadje. Na granada zijn we naar Ometepe eiland gegaan. Dit eiland bestaat uit twee vulkanen met aan de randen ervan kleine dorpjes. Hier hebben we paarden gehuurd en zijn we lekker een middagje wezen paardrijden. Na ometepe zijn we direct doorgegaan aar San Jose in Costa Rica waar we een tripje naar Tortuguero nationaal park hebben geboekt. Eindelijk even niet iets zelf regelen, geen gezoek naar busstations en taxi’s en geen overstappen. Gewoon om half 7 ‘s ochtends  opgehaald worden bij de voordeur van ons hotel! Wat een luxe! Tortuguero is een beschermd gebied aan de caribische kust van Costa Rica. Hier leggen  iedere nacht zo’n 3000 groene zee schildpadden hun eieren op het strand. ‘s Avonds zijn we met een gids het strand op gegaan en hebben we een schildpad eieren zien leggen. Wat een prachtige en grote dieren, en ze kunnen wel 150 jaar oud worden!

Toen we hoorden dat de meeste eieren bij zonsopgang uitkomen hebben we de wekker gezet en zijn we vroeg naar bed gegaan om de volgende dag weer vroeg op te staan. En ja hoor, we hadden geluk! Niet alleen zagen we een klein schildpadje uit het ei komen, ook was er nog een schildpad eieren aan het leggen op het strand!

Na het ontbijt werden we met een boot opgehaald voor de eerste jungle tocht. Ontzettend veel verschillende soorten vogels, apen en leguanen. En het allermooiste, we hebben een kaaiman en twee grote krokodillen gezien! Later hadden we ook nog een jungle wandeling waar we ook nog een aantal zeer giftige slangen hebben gezien en erg veel enorme spinnen. Al met al een erg goede dag!

Na Tortuguero zijn we naar La Fortuna vertrokken waar de actieve vulkaan Arenal ligt. Al een aantal dagen was het erg bewolkt geweest en was de vulkaan niet te zien maar we hadden geluk! ‘s Avonds toen het donker was zijn we gaan kijken en hebben we lava van de vulkaan af zijn stromen. Een zeer bijzondere ervaring!

En nu zijn we op onze laatste bestemming, Bocas Del Toro in Panama. Hier blijven we onze laatste dagen voordat we terug gaan naar san Jose voor onze vlucht terug naar Los Angeles. De planning is om hier onze laatste daagjes nog even lekker te ontspannen en bij te komen van al het vele reizen in de laatste 2 maanden en wat duiken te doen.

4 oktober komen we om 13:15 aan op schiphol en zijn we dus eindelijk weer thuis in het koude kikkerlandje!! Tot snel!!!!

JAJA ZE STAAN WEER ONLINE DE NIEUWE FOTO’S…….FOTO’S DEEL 3!

Wat schandalig van ons om zo lang niets te laten horen! Nu moeten we ook wel zeggen dat alles wat we gedaan hebben de laatste twee maanden misschien niet zo heel erg interessant voor jullie is geweest. In Mexico city hebben we the usual stuff gedaan wat je in een stad doet, een beetje rondgewandeld, wat dingen bezocht en uitgerust van de lange busrit. Marieke had via internet al een aantal jaar contact met iemand uit Mexico city. Met hem hebben we afgesproken en zijn hele familie heeft ons binnengehaald alsof ze ons al jaren kenden. Zo ontzettend gastvrij! Zijn zussen en broertje hebben ons naar vele plekken rond de stad meegenomen en ons van de mexicaanse cultuur laten proeven. We zijn bij hen thuis uitgenodigd om mee te gaan eten en hebben ontzettend veel leuke tijd met hen doorgebracht. Mexicanen zijn echt geweldige, vriendelijke en ontzettend gastvrije mensen.

Na Mexico city zijn we samen met Pia, een meisje wat we in Mexico city hadden leren kennen, naar het surfersdorpje Puerto Escondido gegaan. Hier waren op het moment dat wij aankwamen surfwedstrijden aan de gang en wat betekent dat dus: Vele leuke surfer dudes! We verbleven in hostel Mondala waar we al snel goed bevriend waren met alle anderen en we dus een ontzettend leuke groep hadden. We hebben veel gelachen gefeest en gerelaxed.

Samen met een aantal van hostel Mondala zijn we na een tijdje vertrokken richting het meer koloniale stadje San Christobal. Hier hebben we de markt bezocht en wat rondgewandeld door het ontzettend sfeervolle plaatsje. Na afscheid te hebben genomen van Pia (die ging naar Isla Mujeres) zijn we samen met de enige overgeblevene Mike naar Palenque gegaan. Hier verbleven we in de jungle in het toeristendorpje El Panchan. Bij Palenque hebben we de watervallen en de ruines bezocht.

Na Palenque hadden we besloten om Pia te gaan verassen op Isla Mujeres. Mike ging naar Chichen Itza maar zou daarna ook daarheen komen. Helaas hadden we de avond van vertrek een enorme tegenvaller. Mariekes handtas werd gestolen net voordat we de bus in zouden stappen naar Cancun. In de handtas zat werkelijk alles, paspoort, bankpassen, camera, dvd’s met foto’s, dagboek…. Meteen zijn we nar de politie gegaan om aangifte te doen en de volgende dag hebben we de nachtbus gepakt naar Cancun. Hier hebben we een nieuw paspoort gegereld bij het Nederlands Consulaat op het vliegveld en hebben we contact met de bank opgenomen over nieuwe passen. Deze zouden meteen aangevraagd worden.

Gelukkig was het ontzettend goed vertoeven op Isla en was het ook weer ontzettend leuk om Pia weer te zien. Het hostel waar we verbleven had een eigen strand bar waar iedere avond feestjes waren. Ook had het eiland een prachtig strand waar je honderden meters het cristal heldere en warme water in kon lopen en je nog steeds kon staan. Genoeg te doen en genieten dus!

De tijd dat wij er waren was het gelukkig Whaleshark seizoen (grootste vis ter wereld, gem. 7,6 meter) en dus hebben we een boottochtje gemaakt om met deze enorme vissen te zwemmen. Helaas was er slecht weer op komst en konden we slechts 5 minuten met ze in het water snorkelen, maar we hebben ze gezien! Echt een prachtige ervaring! Daarna zijn we naar Isla Contoy gegaan waar we heerlijk gegeten hebben. Ook was hier het water zeer ondiep en zwom er een enorme rog rond die de aandacht van mensen erg leuk vond. Zo zwom hij iedere keer naar iedereen toe en kon je hem gewoon aanraken. Al met al een erg leuke dag!

En ja als je wat langer op een eiland bent leer je natuurlijk ook alle locals kennen (die overigens veel leuker en gezelliger zijn dan alle toeristen die maar een of twee daagjes blijven) Zo gingen we met z’n drieen iedere avond naar bar Kokonuts waar we vele gratis drankjes hebben gekregen en gratis salsa lessen! Ook hebben we iemand leren kennen die bij dolphin discovery werkt zodat we met korting binnen konden komen. Normaal zou het 40 dollar kosten maar voor ons 20 dollar ieder. We hebben hier dolfijntjes gezien en heerlijk gegeten, gedronken en gezwommen, alles inbegrepen!

Na een lange tijd te hebben gewacht op de passen en paspoort hadden we ze dan toch eindelijk gekregen. Helaas kenden we tegen die tijd al iedereen op het eiland en was het onzettend moeilijk om weg te gaan. Iedere avond besloten we dan ook om de volgende dag te vertrekken maar iedere ochtend wilden we nog niet weg. Het eiland voelde een beetje als ons tweede thuis want wanneer we over straat liepen kenden we iedereen en kwam iedereen een praatje maken. Ook hingen we iedere avond uit met dezelfde mensen. Kortom een ontzettend leuke tijd gehad!

En toen was er Hurrican Dean… Toen moesten we er wel vandoor (en het werd tijd ook!) Met veel moeite hebben we afscheid genomen van Pia (snik snik!) en zijn we naar Belize City gegaan waar we veilig zouden zijn voor de orkaan aangezien deze over Cancun zou gaan. Worden we de volgende dag wakker gemaakt door de eigenaresse van het hotel: Jullie moeten onmiddelijk vertrekken, het oog van de orkaan komt recht over Belize City!!!!! Wij dus meteen onze spullen weer gepakt en vertrokken naar het busstation waar het inmiddels al druk was met mensen die geevacueerd waren van de eilandjes. Om half tien hadden we dan eindelijk de propvolle bus naar Flores Guatemala.

Bij Flores ligt het natuurpark Tikal waar vele maya ruines te zien zijn. Hierheen hebben we een sunrise tour gegaan (‘s ochtends opstaan om 2:30) om vanaf de hoogste ruine de zonsopgang over de jungle te zien. Helaas was het erg mistig maar het was nog steeds erg mooi.

Na Flores zijn we doorgegaan naar het zuiden naar Semuc Champey. Hier hebben we gewandeld en geklommen in het natuurpark en daarna de grotten beklommen en gezwommen: Met als licht alleen ieder een kaarsje in onze hand! Echt mooi en wederom een speciale ervaring!

De volgende dag zijn we naar Antigua gegaan waar we de vulkaan Pacaya hebben beklommen. Eerst door de stromende regen en daarna in de wolken. De vulkaan is nog actief dus we hebben het lava zien stromen van een paar meter afstand, echt heel bijzonder!

En nu zijn we in Rio Dulce in het oosten van Guatemala. Hier zijn we aan het wachten op Mike die we weer hadden ontmoet in Antigua en zijn vriend Sven. Met hen gaan we misschien een zeilcruise maken. Of naar Honduras of naar het  Belize Barrier reef aangezien we dat hebben moeten skippen door Dean!

Jullie horen snel weer van ons!

Denk eens even terug aan de langste busrit die je ooit hebt gehad. Wat zal het zijn geweest, maximaal zoxb4n 12 uur? Wat een hel of niet? Eergister hebben wij zomaar eens eventjes van San Carlos Noord Mexico tot aan Mexico city ehh….28 uur!!!!!!!!! in de bus gezeten! De langste rit ever! Maar gelukkig hadden we films! (in het spaans…)

Om maar weer eens even verder te gaan waar we gebleven waren… LA, totaal anders dan we verwacht hadden. ontzettend leuke mensen en leuke tijd gehad (zie fotoxb4s). We hebben flink de tourist uitgehangen, sterren gestalked in Bel Air (Arnoldje, nicolash cage, the fresh prince…etcetera) gelukkig konden ze ons toch niet herkennen door onze goede vermomming! We hebben wat nachtclubs bezocht (waar we Ron Jeremy the pornstar en Dennis Rodman de basketballer hebben gezien) We zijn naar de viperroom (van Johnny Depp) geweest en nog een aantal  andere barren die helaas allemaal sloten om 2 uur!! (wat een tegenvaller!) Ook zijn we een dagje met onze Kiwivrienden naar de Universal Studios geweest wat erg leuk en gezellig was. Met onze guide Ketana die we in het hostel hadden leren kennen (een alleskunner: danser, gitarist, manager, en nog veel meer grote verhalen) zijn we naar hollllllywood en de walk of fame (met alle sterren ja) geweest en hebben we een rondleiding gehad. Ook zijn we wezen shoppen op Rodeo Drive (de shoppingstreet voor sterren) waar ze overigens totaal geen gevoel voor fashion hebben, wat een baggerkleding!

Ow wat hadden wij een geluk, in ons hostel leerden we Dr. Phill kennen die toevallig een ford mustang carbio had gehuurd en dezelfde kant als wij opging. Jep, we konden meeliften! Met open dak en veeeel zon zijn we via de hooverdam naar Las Vegas gereden waar we een mooi hotelletje hadden gevonden op "The Strip". Een super kamer in Harrahs met een mega plasmascreen in de slaapkamer een een plasma screen in de badkamer….luxe luxe luxe…Natuurlijk veel gratis drankjes tijdens het gokken (waar we ons hele verdere reisbudget hebben verspeeld op de 1-cent machines, dus nu zijn we genoodzaakt bij mensen thuis te pitten). Na Las vegas zijn we weer verder gereden met onze prive chauffeur naar Flagstaff en de Grand Canyon. De Grand Canyon was echt geweldig, zo groot en indrukwekkend (geweldig fotomateriaal!)

Omdat het zo goed klikte tussen Dr. Phill en ons (hij had een oplossing voor al onze problemen, de grootste  : we hadden zelf geen auto) had hij besloten om met ons mee te gaan naar Mexico. Na een hele dag rijden kwamen we uiteindelijk aan in San Carlos noord Mexico. Het was net alsof we door een oven liepen, zo heet! Waarschijnlijk zo rond de 40xb0 en totaal geen luchtvochtigheid. Hier hebben we een boottochtje gemaakt met een psycho amerikaan met grootse verhalen en hebben we zeeleeuwen en pelikanen gezien. De volgende dag toen we de was op wilden gaan halen en we eventjes de auto mee hadden genomen werden we aangehouden door la policia. We reden wel 10km te hard terwijl de rest allemaal nog veeel harder reed. Maar ja wij zijn natuurlijk toeristen! Onder politie escorte met zwaailichten werden we naar het politiebureau gereden waar ons een boete te wachten stond van wel 140 dollar. Na wat onderhandelingen, bloed zweet en tranen hadden we het bedrag terug kunnen brengen naar 40 dollar…hoezo corrupt??

Na een paar daagjes bijkomen hebben we dus de bus gepakt en afscheid moeten nemen van Dr Phill en onze mooie auto. Toen we in Mexico city aankwamen bleek het dat we twee uur vooruit waren gegaan in de tijd. Een beetje verloren vroegen we aan een mede busgenoot of hij een hotel of hostel wist. Meteen werden we uitgenodigd om met hen mee te gaan. Bij een tante van een van hen hebben we gezellig zitten kletsen en eten en drinken en hebben we salsa dans lessen gehad. omdat het al best laat was mochten we daar ook blijven slapen. Echt ontzettend aardig! Wat een gastvrijheid zeg!

Nieuwe foto’s online!

En daar zijn we dan weer, op dit moment vanuit Fiji met nieuwe foto’s en nieuwe belevenissen!

De reden waarom jullie zo lang niets van ons gehoord hebben is omdat op de Cook Islands en Fiji de internetmogelijkheden zeeeeer beperkt zijn. Ook hebben we geen netwerk op onze telefoon dus gestuurde smsjes hebben we helaas (nog?) niet kunnen ontvangen en dus ook niets kunnen sturen.

Na Auckland zijn we gevlogen naar Rarotonga Cook Islands. Hier zijn we helaas aangekomen in slecht weer en naar het Rarotonga backpackers hostel gegaan. Dit was een mooi hostel aan de bergkant (je had ook een vestiging aan de strandkant maar deze was iedere keer volgeboekt). Op de Cook Islands hebben we helaas maar enkele dagen zon gehad en de rest van de tijd was het bewolkt met een paar keer flinke regenbuien. We hebben hier dan ook niet zo heel veel gedaan behalve veel lol gehad, island night twee keer bezocht ( traditioneel dansen, echt mega leuk en gezellig), een keer gesnorkeld en paard gereden wat echt helemaal geweldig was! We zijn omhoog gegaan naar de waterval, en over het strand gegeloppeerd (echt super snel!) en daarna zijn we met de paarden helemaal tot aan het zadel de zee in gegaan. Echt cool! Ook hebben we voor een weekje voor 100 dollar (45 euro) een scooter gehuurd waar we een aantal keer mee het kleine eilandje zijn rond gereden. Verder hebben we alleen maar veel gelachen met onze andere hostel genoten en ontzettend veel lol gehad.

Zaterdag 1,5 week geleden zijn we van de Cook Islands naar Fiji gevlogen waar we meteen die avond een package boottour in de Yasawa eilanden hebben geboekt. Dit ticket was geldig voor een week en we konden zoveel eilanden hoppen op en neer als we wilden. Hier hebben we dan ook goed gebruik van gemaakt. We hebben 6 eilandjes bezocht en veel gedaan. We hebben genoten van de fiji gastvrijheid (de mensen zijn echt ontzettend vriendelijk) gesnorkeld met mantarays en haaien (zo’n 10 kleine rifhaaien die om ons heen circelden), gedoken, gekayakt, en ontzettend veel gegeten. Fiji was wel even andere koek voor onze bankrekening! De gemiddelde prijs van een overnachting op de slaapzaal was hier zo’n 40 euro (wel inclusief 3 maaltijden).

Onze laatste nachten hebben we doorgebracht op het eilandje beachcomber wat bekend staat als het feesteiland van Fiji. Dit viel erg mee (iedereen lag meestal al vroeg in bed op de mega grote slaapzaal (meer dan 100 bedden). Toch was het hier erg gezellig en zijn we heerlijk bijgekomen en klaar voor ons vertrek naar the United States of America!

Nieuwe pics online!

Daar zijn we dan weer, ja we leven nog steeds!

Het is alweer een tijdje geleden dat we een verhaal op onze weblog hebben geschreven, de reden hiervoor is dat Nieuw Zeeland een prachtig lang is maar we maken hier nu eenmaal niet zoveel mee als in Azie! Het lijkt veel op Nederland alleen dan andere landschappen.

Anyway in het zuidereiland rond te hebben getrokken, erg te hebben genoten van alle prachtige uitzichten wilden we met dolfijnen gaan zwemmen. Helaas werd dit tot twee keer toe gecancelled wegens slecht weer. Vervolgens zijn we naar Picton gereden waar we de ferry zouden nemen naar het Noorder eiland. Rijden we door het kleine dorpje heen komen we ineens twee jongens tegen die we in Bali hadden ontmoet. Wat is de kans daarvan!

Met hen hebben we een paar dagen gestapt in Wellington, de hoofdstad van Nieuw Zeeland en erg veel lol gehad. Dat mis je toch wel als je aan het kamperen bent, contact met mede reizigers. Na Wellington zijn we dus naar Taupo gegaan waar we de skydive hadden gedaan. Dit was echt geweldig! Er is niets beters en leukers dan Skidiven, een aanrader voor iedereen!!!

Na weer een paar dagen rondgetourd te hebben in het Noordereiland vonden we dat het nu toch wel weer eens tijd werd om met dolfijnen te gaan zwemmen. In Tauranga hebben we een  een tripje met een katamaran geboekt. We hebben een heerlijke dag gehad, met zeeleeuwen gekajakt alleen helaas weer GEEN dolfijnen gezien!!!

En nu zijn we alweer een weekje in Auckland waar we eergister onze auto hebben verkocht. Voor dezelfde prijs als waar we hem voor gekocht hadden! Wat een geluk! Morgen ochtend vliegen we eindelijk weer door naar Rarotonga (Cook islands). we hebben wel weer behoefte aan zon zee en strand!

Hier weer even een berichtje, WIJ ZIJN UIT EEN VLIEGTUIG GEVALLEN EN HEBBEN HET OVERLEEFD!!!!!

OK, jullie wilden meer foto’s waar wij op staan??? Bij deze (en in het album zijn er ook meer toegevoegd!)

DE NIEUWE PICS STAAN WEER ONLINE!!!

Het is alweer erg lang geleden (sorry tante Nellie!!) maar we hebben het dan ook erg druk gehad. Onze laatste weken in China zijn erg rustig geweest. Vanuit Lijang zijn we na ons ongeluk met het vliegtuig naar Chengdu gevlogen. Nog 6 dagen met de bus door de bergen was ons toch iets te veel van het goede. In Chengdu hadden we een erg leuk hostel gevonden wat ons erg aan HDPL deed denken, een erg gezellige woonkamer met films, lekker eten en eengezellige sfeer. Heerlijk om even bij te komen (wat we ook erg nodig hadden na ons ongeluk). In Chengdu hebben we niet zo heel erg veel gedaan. Veel films gekeken, gewinkeld, rondgewandeld en we zijn naar reuze panda’s wezen kijken waarvan de kleintjes errug schattig waren!

Vanuit Chengdu hebben we een vlucht naar Hong Kong genomen (aangezien dit bijna net zo duur was als de bus). Hong Kong was een gekkenhuis! Zo enorm groot (en duur voor onze aziatische normen).  Een hotelkamer voor 20 euro (en nog veeeel te klein ook!). In Hong Kong hadden we gelukkig maar 1,5 dag, wat meer dan genoeg was. Nog ietsje langer en we waren allebei hartstikke gek geworden. De gebouwen zijn zo hoog en dicht op elkaar gebouwd dat je er gewoon claustrofobisch en benauwd van wordt. In Hong Kong zijn we naar " The Peak" geweest, wat wel indrukwekkend was. The Peak is het hoogste punt van de stad vanwaar je een uitzicht over heel Hong Kong krijgt. Vooral Als het donker is is dit geweldig met alle lichtjes.

Vanuit Hong Kong zijn we met Air New Zealand naar Christchurch gevlogen. Een hartstikke luxe vliegtuig met veel beenruimte en ieder een eigen tv waarop we tientallen films en tv series konden kijken. Beter konden we het niet hebben.

In Christchurch aangekomen hebben we gewoon een hostel uitgekozen en ons daar af laten zetten. Helaas helemaal VOL! Het begon al goed! Maar niet getreurd, genoeg andere hostels. Het tweede hostel waar we aankwamen had gelukkig wel 2 bedden vrij in de slaapzaal tussen 36 andere travellers. Zo’n grote dormitary hadden we nog nergens gezien. Maar wel erg gezellig, vooral ‘s avonds voor de tv. Onze eerste dagen hebben we doorgebracht met het zoeken naar een auto. Deze hadden we gelukkig snel gevonden. Met erg veel geluk zijn we aan een nissan serena spacewagon gekomen, volledig ingericht met kampeerspullen. De auto komt uit 1994 en omdat ze hem meteen kwijt moesten hebben we er maar 2400 dollar voor betaald (1200 euro) Echt een koopje en veeeel goedkoper dan huren! Met deze auto hebben we nu al ontzettend veel meegemaakt. Omdat het hier in Nieuw Zeeland legaal is om wild te kamperen als er niet staat "niet kamperen" komen we op de mooiste slaapplekjes uit. Het landschap is hier overal geweldig en we zitten dan ook dagelijks heel wat uren in de auto, wat absoluut geen straf is. Nieuw Zeeland is geweldig en erg indrukwekkend! Je kunt er uren rijden zonder ook maar iemand tegen te komen. Dit kan natuurlijk ook een nadeel zijn wanneer je autopech hebt. Gelukkig hadden wij een voordeel en stonden wij per toeval voor een garage geparkeerd toen onze auto niet meer wilde starten. Het probleem bleek de startmotor te zijn en aangezien het al laat op de dag was hadden we de keuze om of in het suffe gat "Riverton" te blijven kamperen, of wanneer de auto gestart was in een ruk door te rijden naar Incargerville zonder de auto ook maar ergens af te zetten. Omdat Riverton erg stil was besloten we het laatste te doen. Helaas konden we na een aantal rondjes in de Incargerville nergens een hostel vinden en hebben we de auto bij een garage geparkeerd. Na gedouched (en natuurlijk gerelaxed) te hebben bij het lokale zwembad zijn we nog even het cafe in gegaan om vervolgens lekker in ons warme bedje te kruipen.

De volgende ochtend waren we natuurlijk al vroeg op om onze auto te laten fixen, wat gelukkig erg snel gelukt was. We konden weer op pad! Tijdens deze rit kwamen we weer door de meest geweldige landschappen en stranden waar we zeer zeldzame pinguins en zeeleeuwen in het wild hebben gezien. Echt super, veel beter dan het dolfinarium! ‘s Avonds kwamen we aan in het kleine dorpje Owaka waar we helaas nergens een goed en legaal kampeer plekje konden vinden. Na een aantal rondjes zagen we toch ergens een P-bord staan en zijn we een wei op gereden. Toen we goed en wel in bed lagen kwam er ineens een auto aan en hoorde we een boze stem zeggen "WHAT THE HELL GIVE’S YOU THE RIGHT TO PARK HERE!! Met veel schrik een een hele onschuldige blik op ons gezicht kwamen we de auto uit. De twee "brute" mannen hadden al meteen medelijden en escorteerden ons naar een plek achter hun cafe waar we wel mochten staan. Daarna nodigden ze ons nog uit voor een wijntje, wat erg gezellig was. Tot in de late uurtjes hebben we nog zitten borrelen en hebben we veel verontschuldigingen aan moeten horen over hun brute aanpak. Maar wij waren al lang blij dat we een slaapplaats hadden! We hebben zelfs nog `n gekookt eitje van ze gekregen zodat ook wij een paasontbijtje konden maken.

De volgende ochtend om 9 uur kwam een van de mannen ons oppikken om een potje te gaan vissen bij een van de vele meren die Nieuw Zeeland rijk is. Helaas hadden we deze keer niet zoveel geluk en hebben we niets gevangen. Al snel waren we dus weer op doortocht. Deze keer zijn we doorgereden naar Queenstown waar we weer een mooi plekje helemaal eenzaam en alleen in het prachtige landschap aan een meer hebben gevonden. Vroeg naar bed maar ook weer vroeg op om te  zorgen dat we een hostel konden vinden zodat we weer een keer konden douchen, de was konden doen en camera en telefoon op konden laden. Hadden wij effe pech. Paasweekend! Alles vol! Dus maar weer ergens wild kamperen. Maar wij problemen een oplossing. We hebben netjes geparkeerd voor een hostel, waar we naar binnen zijn gesneaked voor een heerlijke warme douche, beter (en goedkoper) kan het toch niet?!

En nu zitten we dan in een internetcafe ons verhaaltje te typen. Aangezien we al de hele week voor onszelf gekookt hebben op 1 gaspitje en we dus vannacht weer een overnachting uitsparen gaan we vanavond onszelf eens lekker vewennen en heerlijk uit eten en op stap, het is tenslotte paasweekend!

GELUKKIG PASEN ALLEMAAL!!!

De nieuwe pics staan weer online! Enjoy!

Na 2 dagen in Bingzhongluo wilden we graag meer te zien krijgen van de natuur en het leven in de bergen. Omdat hier in de omgeving geen bussen rijden en geen hotels zijn moesten we het dus op de avontuurlijke manier doen, een ‘homestay’. In het dorpje Bingzhonglou hebben we na lang zoeken iemand gevonden die ons per jeep verder de bergen in wilde brengen. Na ruim een uur rijden heeft hij ons gedropt vanwaar we nog 3 kwartier moesten lopen naar het dichtsbijzijnde dorpje ‘Quintalong’. Een berg op lopen met een zware backpack is toch behoorlijk pittig, dus uitgeteld kwamen we bij dit dorpje aan. Al snel hadden we de mensen duidelijk gemaakt dat we ‘van ver’ kwamen en dat we een slaapplaats zochten. Ze wezen met z`n allen naar een huisje verder op de berg waar we konden slapen. Bij dit huisje aangekomen werden we ontvangen door een jong vrouwtje (21) en haar babytje. Ze bracht ons naar een kamertje naast de stal waar 2 bedden stonden, precies wat we nodig hadden!

Na kennis gemaakt te hebben en een kopje thee gingen we het dorpje verkennen (ongeveer 20 huisjes). De mensen waren een beetje schuw maar wel vriendelijk en we werden al snel een huisje binnen gevraagd voor een kopje thee. De huisjes in dit dorpje zijn van hout en zijn van van binnen veel ruimer dan het van buiten lijkt. Midden in de grootste ruimte is een open vuur op de grond welke dient als kachel en fornuis. Rondom het vuur staan kleine krukjes en verder staan er in de ruimte kleine tafeltes en zijn alle spullen hier opgeslagen. In de aangehechte ruimtes slapen de gezinnen en onder het huis zijn de stallen. Hier ga je echt terug in de tijd: pakezels als vervoermiddel, oude landbouwerktuigen, koeien ploegen het land, ijskoud water uit de bergen, alle dieren lopen in en rond het huis, ieder heeft z`n eigen moestuintje, families wonen bij elkaar in huis etc. Anderzijds is er het vreemde contrast met de moderne tijd; zo heeft ieder huis een TV, DVD-speler en een telefoon!

`s Avonds werd er heerlijk voor ons gekookt (rijst, groenten en ei) waarna we naar de kerk gingen. Het was vrij donker in de kerk en we waren laat dus we gingen snel willekeurig ergens zitten. Na wat gedraai en geroezemoes van de mensen kwamen we echter snel tot de conclusie dat we op de verkeerde plek zaten. De mannen zitten links en de vrouwen rechts, konden wij natuurlijk ook niet weten! Veel hebben we niet begrepen van de kerkdienst maar het was een apparte ervaring. Na de dienst was het al 21.00, dus bedtijd!

`s Ochtends na het ontbijt (soort brood dat gedoopt werd in rood, heet, water) gingen we naar het kerkpleintje waar het hele dorpje zich verzamelde. Wij hadden snoepjes meegenomen om uit te delen dus we maakte al snel vrienden! Wij dachten dat iedereen zich verzamelde voor de kerkdienst, maar om klokslag 12.00 ging de ene helft de kerk in en de andere helft stapte in de auto. Op dat moment begrepen wij er helemaal niets van maar we konden een lift krijgen van een vrachtwagen volgeladen (4 voor, 5 achter en nog 15 kinderen en een oude man in de laadruimte) terug naar het dorpje, Bingzhongluo, scheelde ons weer een dag lopen! Later bleek dat ze de kinderen terug brachten naar de kostschool en de volwassensen werkten/woonden door de week elders.

Toen we alle kinderen afgezet hadden in het dorpje bleek dat we nog een lift verder konden krijgen naar Gongshan. Achteraf hadden we beter de bus terug kunnen pakken maar achteraf is altijd makkelijk gezegd. Op een gegeven moment ongeveer een half uurtje van Bingzhonluo af raakte onze bestuurder de controle over zijn stuur kwijt en raakten we van de weg af. Aangezien we midden in de bergen zitten is er op de meeste plaatsen vrij weinig naast de weg, vaak alleen maar een afgrond. Wat dat betreft hebben we ontzettend veel geluk gehad dat de afgrond deze keer geen 50 meter was! De truck raakte van de weg en viel voorover schuin naar beneden, sloeg 2 keer over de kop en belandde op de zijkant. Alle ruiten waren gebroken, interieur kapot, iedereen was helemaal door elkaar geschud en op een hoopje beland. Al snel kwamen er mensen uit het dorpje aangesneld die ons kwamen helpen en we werden snel de auto uitgetrokken. Wat een wonder dat we er zo goed vanaf zijn gekomen! De oude man in de laadruimte was er het slechtste aan toe en ook hij is met een aantal botbreuken er goed vanaf gekomen. Direct werden we door een politieman opgehaald die ons naar het ziekenhuis heeft gebracht. Hier hebben we rontgenfoto’s laten maken en onze wonden laten hechten en schoonmaken. Ook al sprak er niemand engels, iedereen was ontzettend behulpzaam en lief. We zijn na de ziekenhuisinspectie door de politie meegenomen naar een restaurant en daarna naar een hotel gebracht. De volgende ochtend hebben ze ons weer opgepikt, ontbijt gebracht en ons bij het busstation afgezet. Met angst (en veel blauwe plekken, stijfheid en spierpijn) zijn we weer op de bus gestapt naar Liuku, helaas weer door de bergen. Gelukkig had de politie aan onze buschauffeur verteld wat er gebeurd was en heeft hij goed rekening met ons gehouden en niet hard gereden. We zijn dus ook weer veilig aangekomen! En we hebben de politie helemaal NIETS hoeven betalen! Niet voor het ziekenhuis, niet voor het eten en niet voor het hotel. Wat een geweldige mensen en gastvrijheid hier! (of zijn ze bang voor een claim???)

Linksonder op de foto de truck en rechtsbovenin (waar de mensen staan) zijn we van de weg geraakt. Als je kijkt naar de lengte van de mensen zie je dat het toch nog een eindje naar beneden is… we hebben geluk gehad!

Hanoi was wederom een grote en drukke stad in Vietnam. Om even te ontsnappen aan de drukte hadden we een 2 daags tripje naar Halongbai geboekt. Helaas moesten we dit cancellen omdat Marieke ziek werd. Midden in nacht zijn we om 3.00 naar het ziekenhuis gegaan waar ze werd opgenomen. De boosdoener bleek een bacterie in het maag/darm kanaal te zijn welke haar flink ziek heeft gemaakt. Na 3 daagjes ziekenhuis ging het gelukkig een stuk beter en mocht ze weer naar huis. Linda heeft nog wel een dagtripje naar Halongbai gedaan en dit was toch wel de mooiste plek in Vietnam. Marieke voelde zich snel weer vol energie dus we konden weer verder.

Om in het Noorden van Vietnam te komen moesten we de nachttrein nemen. Na 8 uur waren we gelukkig op onze bestemming Lao Cai (we blijven moeite hebben met roggelende, smakkende en rokende mensen!). Aangekomen in Lao Cai zijn we direct per bus naar de plaats Sapa gegaan. Een prachtig plaatsje in de bergen waar je wederom een Frans gevoel krijgt. Omdat we op een ‘strak’ tijdschema zitten moest we helaas na een aantal uurtjes Sapa alweer verlaten zodat we nog op tijd bij de grens van China zouden zijn. Het bezoeken van China zat niet in onze planning, maar we hebben zoveel goede verhalen hierover gehoord dat we het niet willen missen. Dus we hebben een maandje Nieuw-Zeeland ingeruild voor een maandje Zuid-China.

Aangekomen in China werd ons direct duidelijk dat dit een compleet nieuwe uitdaging is. China lijkt wel een andere wereld, je kunt niets meer lezen en de mensen spreken (in het zuiden) geen woord engels. Gelukkig hebben we een handig boekje ‘point it’ met plaatjes van alle mogelijke voorwerpen/voedsel. Op zoek naar het treinstation kwamen we per toeval uit bij een busstation waar net een bus naar Kunming vertrok, daar wilden we net heen! Het waren 12 lange uren naar Kungming: de weg was zeer hobbelig, we hadden een klapband, toen een lekke reserveband, geen pauzes en de chauffeur croste door de smalle bergweggetjes waardoor we compleet door elkaar geschud werden… maar het uitzicht was prachtig.

We willen graag zoveel mogelijk van Zuid China zien, dus dit betekend dat we vooral veel en lang gaan reizen. In Kunming zijn we dan ook maar een dagje gebleven. In deze moderne en grote stad hebben we voornamelijk geshopt voor warme kleding, want in de bergen gaat het koud zijn! Per nachtbus zijn we naar Dali gereisd, ditmaal een bus met echte bedden erin. Het leek ons ideaal maar uiteindelijk kom je nog vermoeider aan dan dat je al was. Reizen per bus blijkt ook de manier te zijn om iets van china te zien, dus voortaan weer de dagbus!

Er is veel politie overal en diverse keren moeten we onze paspoorten te voorschijn halen. Iedereen moet zich verantwoorden wat ze komen doen en wij dus ook, maar aangezien wij geen chinees spreken is dit nogal lastig. Maar met een beetje lachen en lief kijken kom je een heel eind! Het is duidelijk dat hier weinig toeristen komen. Zo worden we overal op straat nagekeken, aangesproken en kindjes zijn bang voor ons, we zijn een hele attractie! Ook hebben we inmiddels ondekt dat de toiletten, met name de openbare, wel erg openbaar zijn. Het zijn muurtjes van een meter hoog naast elkaar, geen deuren en een gleuf in de betonnen grond waar alles dan gewoon ‘blijft liggen’. En wij zijn voor hun zeer interessant dus ze blijven ook gewoon kijken en als het druk is komen ze naast je squatten! Maar ook dit hoort er bij, gewoon even wennen. Ook al verstaan we geen woord van wat de Chinezen zeggen we voelen ons zeer welkom hier! De Chinese mensen zijn erg gastvrij, vriendelijk en proberen contact met ons te maken. Inmiddels hebben we ook een gidsboek gevonden, alleen is deze Lonely Planet in het Frans om het nog maar iets ingewikkelder te maken.

Na een dagje Dali direct door naar Liuku ( 7 uur), een lelijke betonstad in de bergen en direct de ochtend erna door naar het prachtige Bingzhongluo (weer 7 uur). Dit bergdorpje bestaat uit 3 straten en hier is het helemaal moeilijk communiceren….wat zijn wij blij met het aanwijsboekje! We krijgen een beetje ‘groeten uit de rimboe’ gevoel, zij praten chinees en wij engels en we begrijpen niets van wat de ander zegt. Maar zolang iedereen blijft lachen komt het helemaal goed. En eten vinden is helemaal een uitdaging hier, want hoe maak je duidelijk wat je wilt! Gelukkig hebben ze bij de meeste eetplekken groenten liggen in de ‘keuken’ welke we aanwijzen en dan is het afwachten wat we krijgen. Hier in de bergen kunnen we eindelijk even bijkomen van het lange reizen. Vandaag hebben we de hele dag door de bergen gewandeld, het is echt prachtig hier, qua natuur het hoogtepunt van onze reis!